“არ დარჩნენ ქუჩაში”…

გარდაბნის რაიონში არის ერთი  სოფელი, ახალი სამგორი. სოფელი ზედ ქ.რუსთავზეა   მიბმული, მაგრამ მიუხედავად ამისა მაინც, თითქოს “მიგდებულ” სოფლად რჩება. ახალგაზრდობა აქედანაც ქალაქში გარბის.

სამგორში დიდი ხანია არსებობს,გარდაბნის მუნიციპალიტეტის კულტურის ცენტრის ფილიალი.

ახლა კი ამ ფილიალის შენობას შეხედეთ:შეეფერება კი ეს ჩვენს დროებას?

აქ ტარდებოდა სხვადასხვა სახის ღონისძიებები.                                                                             თოჯინებსაც მოუწყენიათ დროთა განმავლობაში. 2009წ 7ოქტომბერს ”კლუბში” ჩამოყალიბდა სტუდია “სალე” __ იქ დიდი სიხარულით                               გაერთიანდნენ პატარები.სტუდიაში ენთუზიაზმით მუშაობენ ახალგაზრდა                                       სპეციალისტები: რეჟისორი და სცენარისტი. შეიქმნა რამდენიმე სპექტაკლი-ბაშვები დიდი მონდომებით ასრულებენ როლებს, ელოდებიან ყოველ ახალ სცენარს, გაკვეთილი სულ 3სთ_იანია მაგრამ დიდხანს რჩებიან, რადგან უხარიათ იქ ყოფნა.ისინი ამით დაკავებულბი არიან და არ სცალიათ ქუჩისთვის.

პირველი სპექტაკლი ბავშვთა სახლის შესახებ იყო: “ჯადოსნური ღამე” ასე ერქვა მას, იქ პატარებმა თავიანთი ოცნებები აისრულეს…თქვენი აზრით აუხდებათ მათ ეს ოცნებები ცხადში?

იცით რა არის გასათვალისწინებელი? ამ სტუდიაში რამდენიმე ბავშვი სიღარიბის ზღვარზეა, ზოგიც უდედმამოა მაგრამ ხელოვნებამ ისე შეავსო მათი გულები რომ ხშირ შემთხვევაში დაავიწყა ტკივილი.

მოდით აბა რეპეტიციაზეც შევიხედოთ

ხელოვნებას მოწყურებული მოსახლეობა ცრემლნარევი თვალებით შესცქერიან ბავშვების შემოქმედებას, მოზარდები კი მონდომებით ასრულებენ როლებს:ჩახედეთ ამ ბავშვებს თვალებში და დაინახავთ სურვილს, ეზიარონ ხელოვნების სიდიადეს. იცით?   უსაქმურობამ შეიძლება ბევრი ცუდი რამ მოუტანოს ადამიანს. კომპიუტერიც კარგია,წიგნებიც, ალბათ ზოგისთვის მხოლოდ “ბირჟაზე” დგომაც, მაგრამ რაღაცისადმი სწრაფვა ალბათ ყველაზე დიდი სიკარგეა არა?

გაქვთ თუ არა თქვენ მისწრაფება?

მათი ნიჭის შემფასებელი ბევრი ჩვენთაგანი შეიძლება ყოფილიყო. ისინი მყარად დგანან სცენაზე და ცდილობენ არ დარჩნენე ქუჩაში, მაგრამ ნიჭის შემფასებელი “ახალი სამგორის მოსახლეობაა————